...روز خبرنگـار!

دوشنبه هفدهم مردادماه سال 1390 05:54

هویت ایرانی یا هویت اسلامی؟ مساله این است!

...حتما شما هم زمانی که از محل کار یا کلاس درس و دانشگاه راهی منزل هستید، در میانه ی راه و گپ و گفتگوهای رایج در تاکسی و احیانا میان افرادی که منتظر وسایل نقلیه عمومی هستند، گاها با عبارت های معترضه ای درباره ایرانی بودن یا اسلامی بودن هویت مردم جامعه مواجه شده اید!
درست همین چند وقت پیش بود که در مسیر حرکتم به یکی از ورزشگاه ها، خانم نسبتا متفاوتی از نظر رعایت پوشش و حجاب در صندلی جلوی تاکسی نشست. کمی که حرکت کردیم ناگهان راننده ماشین با غافلگیری فراوان ترمز را فشرد و به عابر پیاده ای که ظاهرا مقررات عبور و مرور عابرین پیاده را رعایت نکرده بود، با کمی عصبانیت و اندکی دشنام که چاشنی آن کرده بود، به او پرخاش کرد. فرمان را پیچاند و مسیر را عوض کرد و هنوز اندکی نگذشته بود که همان خانم شروع به صحبت و شاید کمی هم دردودل کرد!

سه شنبه هفتم تیرماه سال 1390 17:43

...تحقق یک آرزو!

...خوشحالم که  امشب و در نزدیکی ایام ولادت حضرت امیر(ع) با یادی از شب های زیبای نجف که درست ماه رجب سال گذشته در صحن و سرایش قدم می زدم، دوباره سری به «دریچه» زده ام.
نجف که می روی، بدون هیچ اغراق و نیتی برای زیاده گویی، درست احساس می کنی که چقدر آب و هوای این سرزمین غالبا خاکی عراق، با غم و اندوه و گاهی هم سکوت عجین شده است! همین که دست و پا میزنی و وسایلت را جمع و جور می کنی، نزدیک است که نگاهت به تابلوی سبزرنگی بیفتد که خبر از ورود تو به نجفی می دهد که اشرف است! همین که غروب نجف را از مغرب این سرزمین نظاره کنی کافی است تا معنی واقعی اندوه و سکوت را متوجه شوی...
سفر  در کنار همه محسنات فراوانی که با خود به همراه دارد، تلنگر مهمی است برای بشر که «زمان در گذر است..»! شاید یکی از دلایل مهم تاکید اسلام بر «سفر» انگاشتن زندگی دنیایی نیز همین مساله است... روزها و ساعت ها و لحظه ها از پی هم در گذرند؛ با آن که می دانیم! روزها را با کارها و رفتارهای تکراری ای سپری می کنیم در حالی که تقریبا اطمینان داریم که شب فرا می رسد و فردا دوباره «تکرار» می شود...!!

پنجشنبه بیست و ششم خردادماه سال 1390 22:02

چرا برخی کارهای فرهنگی بی اثر می شوند؟!

ویروسی به نام «بی اثری»در کالبد کارهای فرهنگی؛ چرا و چگونه...؟!
چرا برخی کارهای فرهنگی بی اثر می شود...؟!
...باید خیلی صریح و باجسارت گفت که ابتلای برخی کارهای فرهنگی به پدیده ای با نام «بی اثری» یکی از رنج آورترین آفت هایی است که در طول سال های اخیر با شدت بیشتری و پیش از آن نیز کمی کمرنگ تر بر پیکره کارهای فرهنگیمان رسوخ کرده است... در حقیقت این سئوال که "چرا برخی کارهای فرهنگی بی تاثیر می شوند"، پرسشی کلی است که برای پاسخ به آن می بایست مجموعه ای کاملی از عوامل تاثیرگذار مطرح شود که غالبا نیز، هم فرصت آن و هم اقبال مخاطبان به آن در رسانه هایی همچون وبلاگ وجود ندارد. اما نباید فراموش کرد این پرسش که چرا برخی کارهای فرهنگیمان بی تاثیر شده اند، درواقع درست مثل این است که بپرسی چرا سرانه مصرف هر ایرانی در طول سال های اخیر به صورت غیرقابل توجیهی رشد فزاینده ای داشته است؛ یا اینکه چرا میزان احترام فرزندان به والدین در طول سال های اخیر از قالب کنترل شونده سنتی خویش خارج شده است. اینکه چرا آمار مرگ و میر ماهیان دریاچه های کشور افزایش یافته است. درواقع وقتی کارهای فرهنگی بی تاثیر شود درست مثل این است که بگوییم اقتصاد، سیاست و وضعیت اجتماعیمان دچار بحران شده اند. تقریبا این را همه می دانیم، آن چه که شاید برخی هایمان هنوز نمی دانیم این است که چرا آنگونه که با کاهش و یا افزایش تنها یک شاخص اقتصادی در سطح اجتماع از کوچکترین صنف های اقتصادی و تجاری-مثلا سوپری ها- تا بزرگترین و تاثیرگذارترین شرکت های بزرگ اقتصادی واکنش های عجیب و غریبی نشان می دهند، در حالی که وقتی سال های متمادی از بروز یک آفت فرهنگی که بر بدنه فرهنگی کشورمان عارض شده، کسی یا کسانی نیست اند تا فریاد بزنند، اعتراض کنند و یا حتی برای کنترل بازار راکد فرهنگی، بر تولید یک محصول افزوده و یا محصول دیگری را تحریم کنند؟؟!!

پنجشنبه دوازدهم اسفندماه سال 1389 05:44

اگر شما معاون ارشاد بودید..!

جمعه ششم اسفندماه سال 1389 21:33

تشکیلات در تشکل ها؛بایدها و نباید ها [اساسنامه]

...می توان گفت که تشکیلات در هر تشکلی درست یک نخ تسبیح است! نخ تسبیحی که به خوبی مهره های اساسی یک تشکل را به هم «مرتبط» و در کنار هم «محفوظ» می کند. نکته مهمی است! تشکیلات با همین تعریف حداقلی که در چندین پست دریچه درگیر آن هستیم، افراد یک تشکل را به هم مرتبط می کند؛ درست زمانی که شما هدف واحدی دارید،، در واقع دارای نقاط مشترک پنهانی هستید که آن ها را به چشم ظاهر ندیده اید. در واقع همان وجوه اشتراک پنهانی درون شما است که شما را به هدف واحدی متمایل ساخته است.
پس دیدیم اولین اصل تشکیلات یعنی چیزی به نام «هدف» دقیقا موجب «مرتبط» شدن افراد با یکدیگر می شود. همچنانی که شما پس از نگارش و تدوین اساسنامه، خود را دارای یک مجموعه ای از رسالت ها می دانید که برای آن قسم خورده اید. یا زمانی که آیین نامه اجرایی تشکلتان تدوین شده است، در واقع برای خود و سایر دوستانتان یک "دستورالعمل" یکسان تعریف کرده اید: اینکه چگونه کار کنیم! یا زمانی که چشم انداز تشکل شما به عنوان چهارمین اصل تشکیلاتی یک مجموعه تهیه و تدوین شده است، شما برای خود یک قله مرتفع و زمانی که برنامه و تقویم اجرایی تشکلتان را می بندید، طبیعتا یک راه واحد و مشخصی برای رسیدن به آن قله تعریف کرده اید و البته همین طور است در مورد اصول دیگر تشکیلات.

سه شنبه سوم اسفندماه سال 1389 00:06

تشکیلات در تشکل ها؛بایدها و نباید ها [هدف]

...یکی از ضروریات کار در تشکل های دانشجویی، وجود ساختار سازمان یافته مدیریتی و یا همان «تشکیلات» خودمان است.تشکیلات در تشکل های دانشجویی یک ضرورت است. آن چنان که معتقدم قدرت تاثیرگذاری هر تشکل دانشجویی قدرتمندی که امروزه در صحنه دانشگاه در حال فعالیت است، بی شک برآمده از سازمان یافتگی ساختار آن تشکل می باشد. اما چرا تشکیلات در تشکل های دانشجویی دارای ضرورت است؟ موارد متعددی برای پاسخ به این سئوال در ذهنم موجود است که به ترتیب به بررسی آن می پردازم؛ اما بهتر است تا ابتدا کمی بیشتر با مفهوم واژه ای بنام «تشکیلات» آشنا شویم.
بسیاری از دوستان و فعالان دانشجویی «تشکیلات» و سازمان یافتگی ساختار یک تشکل را غالبا پیرامون چارت سازمانی، تقسیم کار و... می دانند، در حالیکه تشکیلات یک حلقه مدیریتی گسترده از عوامل مختلفی شامل: "هدف"، "اساسنامه"، "آیین نامه"، "چشم انداز و نقشه راه"، "برنامه های راهبردی" و نهایتا "برنامه های اجرایی" است.

دوشنبه دوم اسفندماه سال 1389 13:36

...برای دو سال تاخیر!

پنجشنبه بیست و هشتم بهمنماه سال 1389 20:36